مشاوره دینی

مشاوره|تعامل با همسر و خانواده همسر

ارسال شده توسط مدیریت محتوا

مشاوره دینی

مشاوره|تعامل با همسر و خانواده همسر

#خانواده_همسر
#تعامل_با_همسر

❓سلام حاج آقاخداقوت،طاعات وعباداتتون قبول،
چندمدتی هست ک عقدکردم،خانواده ی نامزدم به شدت!کم محبت هستن!نه زنگی!نه رفت وآمدی!گاهی ازطرف خودم ک یه زنگی بهشون بزنم!وگرنه اوناهیچ! نمیدونم چیکارکنم!
به نامزدمم گفتم! میگه قبول دارم! ولی نمیتونم اجبارشون کنم ک زنگ بزنن!
اکثرچیزایی ک میبینم ومیگم روقبول داره! امانمیتونه کاری کنه!
خودشم گاهی خیلی بدناراحتم میکنه! واقعانمیدونم چیکارکنم ، آیااین راهوادامه بدم یا..!

حداجازه ی شوهردردوران عقدچجوره؟! آیابدون اجازه نمیشه ازخونه رفت بیرون؟!

ایشون توخوندن نمازسهل انگاری میکنن! مامسجدنداریم، در حسینیه نمازمیخونیم،ایشون به من میگن راضی نیستن برم توحسینیه!ازسرلج!
اگ بحثی داشته باشیم لجبازی میکنن! تاخودم نگم!کاری نمیکنن ک ناراحتیورفع کنن!
دوس ندارم بابعضی ازرفیقاشون رفت وآمدداشته باشن!چطوری بایدمانع این رفتوآمدوارتباط باشم؟!
چون درحینی ک داریم باهم بیشترآشنامیشیم دیدم ک رفیقشون چطورپسریه واهل بعضی ازکارهای بده!
ایشون اکثرابارفتاراشون منوناراحت میکنن! تواین چندماه اول اکثرا هردفعه بیشتراز دفعه ی قبل منوناراحت میکنن! هردفعه هم میگن ببخشیددیگه تکرارنمیشه !امابدترش میکنن!

لطفااگه میشه راهنماییم کنید.

 

 

 

✅پاسخ مشاور:

سلام وقت بخیر

در مورد بی محبت و عکس العمل بودن خانواده همسرتون:
باتوجه به توصیفی که کردید، چند پیشنهاد دارم:

۱٫ انتظارتون در واقع انتظار بدی نیست و زیاد نیست اما با توجه به شرایط فعلی سعی کنید بعضی چیزها رو از ذهنتون کم کم خارج کنید. مثلا احترام به سبکی که خودتون مد نظر هست. شاید محبت دارند ولی بلد نیستند بروز بدن و این نیاز به زمان داره.

۲٫ شما کم کم نماینده یک تحول در همسر و خانواده اش بشید. با تماس های مرتب و قول گرفتن که طرف مقابل تماس بگیره. نه اینکه شما انتظار در خودتون ایجاد کنید نه. فکر کنید دارید تربیت میکنید!
با محبت یکسری رفتارهای خوب و زیبا رو نشون بدید و سعی کنید ترغیبشون کنید که انجام بدن..

۳٫ دعوت کنید سعی کنید خونگرمی خودتون رو نشون بدید و این عروس خونگرم و مهمان نواز و بامحبت را وجودش را درک کنند.

۴٫ به همسرتون محبت کنید. به هیچ وجه بخاطر خانواده ی همسرتون، رابطه خودتون رو خراب نکنید. خانواده ایشون به شما کاری ندارند و این در واقع یک امتیاز هم هست. خیلی ها الان از این ناراحتن که چرا خانواده همسرشون یکسره در زندگی شون دخالت می کنند یا توی زندگی شون هستن. الان شما یک امتیاز دارید میتونید زندگی خودتون رو به بهترین نحو بسازید.
همسرتون رو اونجوری که دوست دارید کم کم تربیت کنید.. با محبت.

در خصوص اجازه همسر:
تاوقتی که مرد به زن نفقه نمی دهد و زن در منزل پدر نفقه می خورد، اجازه اش دست شوهر نیست.
تاوقتی که نفقه نمیدن نمیتونن بگن کجا برید و یا نرید. اما از نظر اخلاقی بهتر است در این امور توافق و همکاری لازم رو داشته باشید و به این مسائل حقوقی نگاه نکنید بلکه اخلاقی و با محبت نگاه کنید.

در خصوص رفقای همسرتون:
سعی کنید با صداقت بگید که احساس خوبی نسبت به برخی رفقاشون ندارید و اگر نخواستند ترتیب اثر بدن از تحریک غیرت و مردانگی شون استفاده کنید. نه در حد زیاد بلکه در حدمورد نیاز.
مثلا:
اینکه من همسرت هستم و از همه بهت نزدیکتر.. دوست ندارم مرد زندگی ام نسبت به همسرش اینقدر بیخیال باشه که به هر مردی اجازه ارتباط خانوادگی با این زندگی رو بده.
و از این دست بیان ها.

در خصوص رفتارهای همسرتون:
باتوجه به صحبت های شما، بنده احساس میکنم ایشون میخواد مثلا اقتدار خودش رو نشان بده ولی بلد نیستن و راهش رو نمیدونند.
در مقابل انتقادهای شما از ایشون و خانواده اش اقتدار مردانه و همسرانه براش نمونده. برای همین این اقتدار رو ناخوداگاه در این مسائل نشون میده.
برای همین عرض کردم محبت رو قطع نکنید.
و هم ایشون رو به سمتی هدایت کنید که به شما محبت کنه. این سیاست های زنانه می طلبه..

از خوبی های همسرتون بیشتر یاد کنید
زیاد از خانواده اش انتقاد نکنید هر چی باشه خانواده هستند و مهرش به دل همسرتون هست. وقتی این نگاه های انتقادی و حرف ها و حرکات زیاد بشه ، عکس العمل اش میشه رفتارهایی که الان می بینید.

محبت کنید
با برنامه و سعی کنید ایشون رو هم به سمت محبت کردن هدایت کنید
از خوبی ها و مردانگی هاشون تعریف کنید
و گاهی که حالتون و رابطه بینتون خوبه تشویق به نماز و تقید را بیشتر کنید
ان شاالله نتیجه می گیرید.

طرح #خانواده_اسلامی_ایرانی
#حجت_الاسلام_مهدوی

کانال ما در تلگرام (غیر فعال)

https://t.me/mawezah_banoo

کانال ما در ایتا(فعال):

https://eitaa.com/havayeadam

درباره نویسنده

مدیریت محتوا

من کان لله ، کان الله له

غنچه ای بوده ام از جنس بهار/پرحرارت شدم از پرتو خورشید بلند/سرد گشتم از سایه بی شیله ابر/ سرخوشم با گل یاسی که به هر صبح سحر/ با شمیمی که زجان می روید/می نوازد دل را/ و سپاس از کرم و لطف خدا/و به امید قدمهای خوش یار به چشم/ بی دل فردایم.. (مهدوی)

پیام بگذارید